Casa Portiera ABC - Art, Books & Coffee
Marge‐
links

Home

Art, Books & Coffee

Gedicht op goed geluk

Mededelingen

Evenementen

Archief

Marge‐
Rechts
Inline‐
links

Pijnbank

Je strijkt. Terwijl je voet naar binnen staat
gedraaid, lijk je ingekeerd te zijn.
Zodra je mij bedreigt gaan neus en lip omhoog.
Die geven tanden bloot. Je hoofd wordt rood

en je besprenkelt breed het pak
waarin ik zat. Je heetste binnenkant
komt stomend op mij neer. Een pijnbank
is die plank, je zet mij naar je hand.

Uit: Overval - 1997 - Arbeiderspers

* * *

Gwij Mandelinck (1937‐2024) was een West‐Vlaamse dichter. In 1980 werd hij redacteur van Dietsche Warande en Belfort, en datzelfde jaar richtte hij de Poëziezomers van Watou op, die hij artistiek leidde tot 2008, samen met zijn echtgenote Agnes Hondekyn. Hij combineerde in het evenement poëzie, fotografie en beeldende kunst, vaak in verlaten stallen en boerderijen en lokte daarmee jaarlijks 10.000 tot 15.000 bezoekers. In het verleden waren vooral Roger Raveel en Hugo Claus nauw bij het project betrokken. Zijn vroegere woonhuis in Watou heet nu ‘Het Huis van de Dichter’ en heeft een gedicht van Rutger Kopland op de tuinmuur.
In zijn debuutbundel, Het oogbad, beschrijft Gwij Mandelinck een dynamisch natuurgebeuren door middel van een beeldspraak die herinneringen oproept aan het surrealisme, de verbeeldingswereld en de grillige associatiemechanismen van de Vijftigers.
Ook thematisch is er een in het oog springend bindend element: de cyclische tijdsbeleving. Zo zijn heel wat gedichten gebouwd op de chronologische lijn morgen‐middag‐avond, en talrijke metaforen beklemtonen deze visie; de morgen draait op lichte scharnieren, de geit loopt een goudring rond de uren, de dag schiet uit het blad van de windroos, de zon tikt de dagen af over de wijzerplaat van de hemel.

Het bovenstaande gedicht 'Overval' van Gwij Mandelinck wordt getekend door paradoxen. Het gaat over een menselijke liefdesrelatie. Tegelijk gaat het er meedogenloos aan toe in die relatie: de man, die immers gemaakt wordt door zijn kleren, ligt op de pijnbank van een strijktafel en wordt hardvochtig bewerkt door zijn vrouw. Een herkenbare, uit het leven gegrepen anekdote wordt zo gekruid met surrealistische, bijna absurdistische elementen die aan de schilderijen van James Ensor doen denken.

Bron: DBNL en Wikipedia.

Foto: © vrt.nws

Inline‐
rechts