Ludwig en de kleuren

Ik zie niet
of ik zie
de kleuren die ik zeg
te zien, ik weet niet wie
me aan kan wijzen waar en hoe
rood rood, groen groen,
blauw blauw is.

Ik zie, het kwelt
de helderziende geest,
maar aangezien kleuren horen
tot het zingenot, feeërie van de fenomenen,
is een zeker blind vertrouwen
niet misplaatst,
mist samengaand, zie ik in,

met altijd erop bedacht zijn
iets geheel nieuws te leren
al zoekt mij wie weet
pas op het laatst en logisch ondenkbaar
het grijsgloeiende, of het doorzichtig wit
terwijl de oostwestelijke noordenwind
opsteekt, me wegvaagt naar het zwijgen.

Uit: ‘IJsgang’ (2006) – Bezige Bij.